Tao en richting
In de Alexander techniek gebruiken we de ‘richtingen’ of, in het engels: ‘directions’. Dat zijn bepaalde mentale opdrachten, ik noem ze liever berichten, die je vanuit je brein naar je lijf stuurt.
Met die opdrachten geef je jezelf de ruimte om dingen los te laten, zodat je lichaam en brein samen een betere balans en coördinatie kunnen regelen. En dan zonder dat jij ertussen gaat zitten door te veel je best te doen of je ermee te bemoeien.
Je vertrouwt op de natuur in jou, die heel goed weet hoe en waar jouw hoofd het beste balanceert op je wervelkolom. Die heel goed weet hoe jouw hele romp zich het beste kan organiseren zodat jouw adem vrij is.
Het mooie aan het woord direction is dat het tegelijk een opdracht kan zijn èn een richting aangeven.
In de Alexander techniek is die richting trouwens vaak omhoog en in de breedte, als tegenwicht tegen al het inzakken en samentrekken dat wij allemaal uit gewoonte doen.
Maar weet je wat nou zo interessant is?
Ik las ergens dat het woord Tao vaak als weg wordt vertaald. Als in: je weg zoeken.
Maar dat het dus ook vertaald kan worden als direction. In de zin dat Taoïsten een richting aangeven, maar je nooit zullen voorkauwen wat jouw weg is.
En dat heeft er weer mee te maken dat ook zij vertrouwen op de natuur in ons, die zelf het beste weet wat voor ieder van ons individueel de juiste weg is.
Mooi, zo’n raakpunt!
Ben je geïnteresseerd in de Tao en nieuwsgierig of er nog meer raakpunten tussen de Alexander techniek en het taoïsme zijn? Ik schrijf er vaker over. Abonneer je op mijn nieuwsbrief, dan blijf je op de hoogte!
