Ik sta op een verlaten stationnetje met niks. Geen kiosk, geen loket, geen automaat, geen winkels in de buurt. Ik ben later dan de bedoeling was, mijn afspraak liep uit. En nu heb ik honger. En ik wil chocola.
De trein komt pas over 14 minuten en dat is teveel, want ik wil nu eten, en ik wil naar huis, en ik moet nog zoveel doen, en ik moet… iets.
Ik loop de trap weer af om te kijken of er echt geen automaat is. Nee. Geen chocola.
Ik loop de trap weer op. Het waait.
De klok is nog maar 1 minuut opgeschoven.
Ik kijk op mijn telefoon. Nee, geen zin.
Ik loop naar de spoorkaart van de NS en terwijl ik erheen loop denk ik: serieus, Doris? Kun je niet eens tegen 12 minuten leegte? Ben je zo druk in je hoofd dat je niet eens 12 minuten niks doen kunt verdragen, dat je desnoods maar de spoorkaart gaat lezen?
Net zoals je bij het ontbijt het melkpak leest.
Want eten is zooooo saai zonder iets.
Ik herinner me net op tijd voor ik uit ellende weer op mijn nagels begin te bijten dat ik even mijn ogen zacht kan maken en even stil kan staan terwijl de wereld om mij heen beweegt.
Stil kan worden.
En opeens lijkt die leegte niet zo erg meer. Eigenlijk wel fijn, even stilte na een afspraak met veel enthousiast gepraat en inspiratie.
Eigenlijk had ik hier nou net behoefte aan.
Hèhè.
Jammer eigenlijk dat die trein er nu al aan komt.
foto: Jan Huber
Wil je ook ruimte en stilte leren ervaren, in jezelf en om je heen? Kom dan deze zomer meedoen met de Alexander techniek zomerweek!
